MimiMax Music 2.6 Vocal and Instrumental Songs

Stwórz 15-sekundową kinową scenę dźwiękową rozgrywającą się podczas aukcji w antykwariacie zegarowym w trakcie zaćmienia Księżyca. [0–4 s] Na tle napiętej akustyki pomieszczenia i cichych tyknięć zegarów mechaniczny szpak naśladuje kolejno trzech różnych licytujących: bliski, oddechowy szept — „Trzydzieści gwinei…”; ozdobny falset koloraturowy — „Czterdzieści pięć!”; następnie chropowaty, rytmiczny rap — „Sześćdziesiąt, sprzedane, proszę się odsunąć.” [4–6 s] Główna sprężyna ptaka zacina się z metalicznym dławieniem; absolutna cisza przez pełne jedno uderzenie. [6–13 s] Wznowienie z eksplozją jako chamber funk w zmieniających się asymetrycznych metrach, naprzemiennie 7/8 i 5/4: stuknięcia wahadła jako bęben basowy, zderzające się klucze do nakręcania jako synkopowana perkusja oraz wyrazisty riff klarnetu basowego, przy czym trzy głosy licytujących muszą być wyraźnie od siebie oddzielone barwą i pozycją stereo, gdy podbijają stawki. [13–15 s] Nagłe, twarde zatrzymanie; pozostaje tylko mechaniczny szpak, który cicho nuci krzywą, absurdalną melodyjkę zwycięstwa, gdy jego przekładnie zwalniają. Atmosfera opery kukiełkowej poklatkowej, niesamowita, lecz pełna humoru, kameralna akustyka antycznego pomieszczenia, wyraziste Foley, silny kontrast dynamiczny, precyzyjne przejścia rytmiczne, bez narratora, bez nowoczesnych instrumentów, bez generycznej partytury orkiestrowej, bez gwaru tłumu zagłuszającego głosy, bez rozlanej pogłosu, bez nakładających się ani nierozróżnialnych głosów postaci.

Stwórz chłodny, kinowy elektroakustyczny utwór kameralny przywołujący obraz archeologa głębinowego budzącego mechaniczny chór wewnątrz wraku statku znajdującego się centralnie w kadrze. Rozpocznij od oszczędnych bąbli rejestrowanych hydrofonem, odległych impulsów detekcyjnych przypominających sonar, skrzypiącego rezonansu kadłuba oraz rozległej podwodnej ciszy, z wyraźnym poczuciem głębi przebiegającej po przekątnej. Stopniowo wprowadzaj smyczkową harmonikę szklaną, oddechowy klarnet basowy i preparowany fortepian — metaliczne, skorodowane i przestrzennie odseparowane — a następnie obudź bezsłowny mechaniczny chór w poszatkowanych warstwach widmowych. Buduj utwór za pomocą asymetrycznych metrów, przesuniętych polirytmii, ostinat przesuniętych fazowo oraz koralowoczerwonych akcentów perkusyjnych na tle indygozielonej i patynowozielonej palety brzmieniowej. Zachowaj złożone szczegóły barwowe, spójną orkiestrację, wyraźną głębię pierwszego planu, średniego planu i otchłani oraz immersyjny podwodny ruch przestrzenny. W pozornym punkcie kulminacyjnym nagle usuń wszystkie warstwy, pozostawiając długą próżnię ciśnienia i ciszy, po której nastąpi pojedyncze uderzenie zardzewiałego okrętowego dzwonu, wygasające w rowie oceanicznym. Bez tekstu, mówionej narracji, konwencjonalnej melodii, heroicznych bębnów zwiastunowych, dropu EDM, jasnych syntezatorów, ciepłego orkiestrowego rozwiązania, efektów typu jump scare ani wyciszenia przed końcowym uderzeniem dzwonu. Przeznaczone do kompletnej wizualizacji spektrogramu i przebiegu fali w formacie 16:9.